Dzieci uczą się regulowania emocji od dorosłych. Sposób, w jaki rozmawiamy o uczuciach, ma duże znaczenie.
Zasady
- nazywaj emocje („widzę, że jesteś zły”),
- nie umniejszaj („nie ma czego się bać”),
- słuchaj bez natychmiastowych rad,
- oddziel emocje od zachowania: wszystkie uczucia są dozwolone, ale nie każde zachowanie,
- bądź przykładem w radzeniu sobie z własnymi emocjami.
Dla młodszych dzieci
Pomagają książeczki, rysowanie, zabawa. Dla starszych – rozmowa „przy okazji”, np. podczas spaceru.
Kiedy skonsultować
Gdy trudne emocje utrzymują się, utrudniają życie lub pojawiają się zachowania autodestrukcyjne.
